Bełz Tadeusz Bolesław

Zdjęcie

Urodził się 14 sierpnia 1950 roku w Gorzowie Wielkopolskim, a zmarł 28 lipca 2013 roku w Gliwicach.

W 1969 roku ukończył Technikum Elektromechaniczne w Gliwicach.
W latatch 1975–1990 pełnił funkcję kierownika Wydziału Remontu Sprzętu Budowlanego w gliwickim Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych. Pod koniec sierpnia 1980 roku został przewodniczącym Komitetu Strajkowego w trakcie kilkugodzinnego protestu w GPRI. We wrześniu 1980 roku wstąpił do NSZZ „Solidarność”. Był przewodniczącym Komitetu Założycielskiego, a następnie przewodniczącym Komitetu Zakładowego. W 1981 roku został członkiem Polskiej Partii Demokratycznej. Po wprowadzeniu stanu wojennego, w grudniu 1981 roku został członkiem „Drugiego Garnituru Delegatury Gliwickiej”, kolporterem wydawnictw podziemnych (m.in. „Manifestacji Gliwickiej”), drukarzem oraz wytwórcą urządzeń do druku z matryc i na sicie. W sierpniu 1982 roku uczestniczył w instalowaniu nadajnika radiowego II GDG. Wykonywał także półmetrowe pieczęcie, którymi 8 października 1982 roku ostemplowano 150 autobusów komunikacji miejskiej w gliwickiej zajezdni. W 1983 roku został współtwórcą gliwickiego oddziału „Solidarności Walczącej”. Organizował również druk i kolportaż wydawnictw „SW” (we współpracy m.in. z Jadwigą Chmielowską i Tadeuszem Drzazgowskim). Był kilkakrotnie zatrzymany na 48 godzin, szykanowany w pracy (przesunięcie na gorzej płatne stanowisko, pogróżki, próby zastraszenia). Od grudnia 1981 roku do roku 1989 brał udział w działalności nieformalnej grupy pomagającej represjonowanym w znalezieniu pracy. W latach 1983 –1984 był rozpracowywany przez Wydz. V-2 WUSW w Katowicach w ramach SOS o kryptonimie „Kooperacja”.