Urodzi\u0142 si\u0119 30 grudnia 1948 roku w Brze\u015bciu (Bia\u0142oru\u015b).<\/p>\n
W 1971 roku uko\u0144czy\u0142 studia na Bia\u0142oruskim Uniwersytecie Humanistycznym w Mi\u0144sku. W 1977 roku zdoby\u0142 tytu\u0142 doktora, w 1989 roku uzyska\u0142 habilitacj\u0119, w 2016 roku zosta\u0142 profesorem zwyczajnym. W latach 1974 \u2013 1983 nale\u017ca\u0142 do Komunistycznej Partii Zwi\u0105zku Sowieckiego, z kt\u00f3rej zosta\u0142 usuni\u0119ty dyscyplinarnie. W latach 1970 \u2013 1973 pracowa\u0142 jako dziennikarz w Rozg\u0142o\u015bni Radia Bia\u0142oruskiego w Mi\u0144sku. W latach 1973 \u2013 1985 by\u0142 doktorantem, nast\u0119pnie asystentem i starszym naukowcem w Instytucie Historii Bia\u0142oruskiej Akademii Nauk w Mi\u0144sku. W latach 1978 \u2013 1982 wsp\u00f3\u0142zak\u0142ada\u0142 (m.in. z Andriejem Fadinem i Paw\u0142em Kudiukinem) i dzia\u0142a\u0142 w Grupach M\u0142odych Socjalist\u00f3w w Moskwie. W latach
\n1978 \u2013 1979 zosta\u0142 wydawc\u0105 samizdatowego pisma \u201eNowaja Nasza Niwa\u201d w Mi\u0144sku. W latach 1980 \u2013 1990 by\u0142 autorem (pisa\u0142 u\u017cywaj\u0105c pseudonim\u00f3w: W.S. Sidorow, I. Mickiewicz, Jan Mickiewicz, Polak zza Buga) w niezale\u017cnym pi\u015bmie \u201eBiuletyn Dolno\u015bl\u0105ski\u201d. Przygotowywane przez niego teksty do Polski przemyca\u0142a z ZSRR \u017cona Beata, wsp\u00f3\u0142pracownik Kornela Morawieckiego. Wiosn\u0105 1981 roku wsp\u00f3\u0142zak\u0142ada\u0142 podziemny Komitet Za\u0142o\u017cycielski Wolnych Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych w ZSRR w Moskwie. Latem 1981 roku by\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem (z A. Fadinem) Pos\u0142ania do I Krajowego Zjazdu \u201eSolidarno\u015bci\u201d sygnowanego przez ten komitet (przewi\u00f3z\u0142 je z Moskwy do Polski, kt\u00f3re wydrukowane w Biuletynie Dolno\u015bl\u0105skim by\u0142o rozpowszechniane w\u015br\u00f3d delegat\u00f3w I Krajowego Zjazdu Delegat\u00f3w \u201cNSZZ\u201d Solidarno\u015b\u0107.) Od czerwca 1982 roku do roku 1990 by\u0142 zaprzysi\u0119\u017conym cz\u0142onkiem \u201eSolidarno\u015bci Walcz\u0105cej\u201d. Pisa\u0142 artyku\u0142y do podziemnych pism, g\u0142\u00f3wnie do \u201eSolidarno\u015bci Walcz\u0105cej\u201d. By\u0142 redaktorem, t\u0142umaczem i kolporterem materia\u0142\u00f3w SW skierowanych do antykomunistycznych \u015brodowisk rosyjskich, ukrai\u0144skich i bia\u0142oruskich. Autor i t\u0142umacz licznych odezw i ulotek SW w j\u0119zyku rosyjskim adresowanych do \u017co\u0142nierzy sowieckich stacjonuj\u0105cych w Polsce. Od 1982 roku do roku 1991 roku pe\u0142ni\u0142 rol\u0119 osobistego konsultanta Kornela Morawieckiego od spraw wschodnich, nawi\u0105za\u0142 oraz koordynowa\u0142 kontakty z dzia\u0142aczami \u201eM\u0142odych Socjalist\u00f3w\u201d (Moskwa, Mi\u0144sk) i Komitetu Za\u0142o\u017cycielskiego Wolnych Zwi\u0105zk\u00f3w Zawodowych w ZSRR. W latach 1982 \u2013 1983 w\u0142adze ZSRR odm\u00f3wi\u0142y Miko\u0142ajowi Iwanowowi prawa do ponownego wyjazdu do Polski. Wielokrotnie by\u0142 zatrzymywany, przes\u0142uchiwany przez KGB w zwi\u0105zku z aresztowaniami w \u015brodowisku GMS i Komitetu Za\u0142o\u017cycielskiego WZZ w ZSRR. W 1985 roku po doj\u015bciu do w\u0142adzy Michai\u0142a Gorbaczowa po\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 w Polsce.
\nW latach 1985 \u2013 1992 pracowa\u0142 jako adiunkt w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Wroc\u0142awskiego. W latach 1988 \u2013 1989 pisa\u0142 teksty do \u201eKultury\u201d (Pary\u017c) i \u201eRusskaja Mysl\u201d. W latach 1989 \u2013 1991 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142, za\u015b w latach 1992 \u2013 2004 by\u0142 pracownikiem Radia Wolna Europa: Radia Swoboda w Monachium, nast\u0119pnie w Pradze. Nale\u017ca\u0142 do Redakcji Bia\u0142oruskiej i Redakcji Kaukaskiej. W 2012 roku Miko\u0142aj Iwanow zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Komandorskim Orderu Zas\u0142ugi Rzeczypospolitej Polskiej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Urodzi\u0142 si\u0119 30 grudnia 1948 roku w Brze\u015bciu (Bia\u0142oru\u015b). W 1971 roku uko\u0144czy\u0142 studia na Bia\u0142oruskim Uniwersytecie Humanistycznym w Mi\u0144sku. W 1977 roku zdoby\u0142 tytu\u0142 doktora, w 1989 roku uzyska\u0142 habilitacj\u0119, w 2016 roku zosta\u0142 profesorem zwyczajnym. W latach 1974 \u2013 1983 nale\u017ca\u0142 do Komunistycznej Partii Zwi\u0105zku Sowieckiego, z kt\u00f3rej zosta\u0142 usuni\u0119ty dyscyplinarnie. W latach […]<\/p>\n","protected":false},"featured_media":1603,"template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/ludzie.fundacja-pih.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/product\/1602"}],"collection":[{"href":"http:\/\/ludzie.fundacja-pih.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/product"}],"about":[{"href":"http:\/\/ludzie.fundacja-pih.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/product"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/ludzie.fundacja-pih.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1603"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/ludzie.fundacja-pih.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1602"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}