Wspomnienie o phm El\u017cbiecie Zakrzewicz,<\/p>\n
\u017bycie ludzkie mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 do ksi\u0119gi sk\u0142adaj\u0105cej si\u0119 z wielu rozdzia\u0142\u00f3w. W imieniu zuch\u00f3w, harcerzy i instruktor\u00f3w Hufca ZHP \u201ePIAST\u201d, Pozna\u0144 Stare Miasto oraz harcerskiej braci Chor\u0105gwi Wielkopolskiej Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego, chcia\u0142abym wspomnie\u0107 zaledwie niewielki fragment, obszernego rozdzia\u0142u \u017cycia druhny podharcmistrzyni El\u017cbiety Zakrzewicz, rozdzia\u0142u, jak wiem bardzo bliskiemu jej sercu – dzia\u0142alno\u015bci harcerskiej.<\/p>\n
\u201eStarajcie si\u0119 zostawi\u0107 ten \u015bwiat troszk\u0119 lepszym ni\u017c go zastali\u015bcie\u201d – s\u0142owa tw\u00f3rcy skautingu, genera\u0142a Roberta Baden – Powella wprowadzi\u0142a w czyn druhna Ela. Je\u015bli mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce kto\u015b ca\u0142e \u017cycie by\u0142 poch\u0142oni\u0119ty ide\u0105 harcerskiego pomagania, to z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 b\u0119dzie to najkr\u00f3tsza a zarazem najtrafniejsza charakterystyka El\u017cbiety. Nie da si\u0119 oddzieli\u0107 jej \u017cycia od harcerstwa. Biografom i historykom pozostawi\u0107 nale\u017cy spisywanie dok\u0142adnych dat i wydarze\u0144. My zatrzymajmy si\u0119 na kr\u00f3tkiej, prostej harcerskiej gaw\u0119dzie o druhnie Eli.<\/p>\n
Mieszkaj\u0105c i pracuj\u0105c w \u015br\u00f3dmie\u015bciu, bardzo dobrze zna\u0142a i co wa\u017cniejsze rozumia\u0142a problemy dzieci i m\u0142odzie\u017cy z tej cz\u0119\u015bci Poznania. W 1993 roku obj\u0119\u0142a funkcj\u0119 dru\u017cynowej 4 Pozna\u0144skiej Dru\u017cyny Harcerskiej \u201e\u017buawi\u201d, rozpocz\u0119\u0142a harcersk\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 w trudnej dzielnicy naszego miasta. Metod\u0105 harcersk\u0105, wychowa\u0142a nie tylko Agnieszk\u0105, Tomka i Krzysztofa (r\u00f3wnie\u017c instruktor\u00f3w ZHP) ale i dziesi\u0105tki swoich \u201eharcerskich dzieci\u201d. Zbi\u00f3rki 4 PDH, jej ukochanej dru\u017cyny, by\u0142y nie tylko miejscem harcerskiego dzia\u0142ania, zdobywania kolejnych stopni i sprawno\u015bci. Dla cz\u0119\u015bci dzieci by\u0142y swoist\u0105 \u201e\u015bwietlic\u0105 terapeutyczn\u0105\u201d, miejscem gdzie mo\u017cna by\u0142o przyj\u015b\u0107, spotka\u0107 kole\u017canki i koleg\u00f3w, ale r\u00f3wnie\u017c w spokoju odrobi\u0107 lekcje, uzyska\u0107 pomoc w nauce, wy\u017cali\u0107 si\u0119 lub po prostu porozmawia\u0107. Na zbi\u00f3rki, rajdy i biwaki Ela zaprasza\u0142a nie tylko tych, kt\u00f3rzy formalnie byli zapisani do dru\u017cyny, ale wszystkie dzieciaki i m\u0142odzie\u017c z okolicy: \u201eCo tak b\u0119dziesz sta\u0142 w bramie, cho\u0107 z nami, mo\u017ce Ci si\u0119 spodoba\u201d – mawia\u0142a. By\u0142a instruktorem niezwyk\u0142ym, nie takim kt\u00f3ry raz w tygodniu zorganizuje zbi\u00f3rk\u0119, dwa, trzy razy w roku pojedzie na rajd czy biwak, a latem na kr\u00f3tki ob\u00f3z. Ela pe\u0142ni\u0142a swoj\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 codziennie, w dni robocze i w \u015bwi\u0105teczne, w wakacje zimowe i letnie. By\u0142y to zbi\u00f3rki, sobotnio – niedzielne wyjazdy, obozy a cz\u0119sto, zw\u0142aszcza w wakacje wsp\u00f3lne wyj\u015bcia nad Wart\u0119, na Cytadel\u0119, na boisko. Jej spo\u0142ecznikowska dusza otwarta by\u0142a na potrzeby dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Wszystkich ch\u0119tnie go\u015bci\u0142a w harcerskim sklepie na placu Bernardy\u0144skim. Kiedykolwiek tam si\u0119 zajrza\u0142o, zawsze kto\u015b tam go\u015bci\u0142, a El\u017cbieta cz\u0119stowa\u0142a herbat\u0105, ciastem, czy co tam mia\u0142a pod r\u0119k\u0105. Organizowa\u0142a pomoc, doradza\u0142a w r\u00f3\u017cnych sprawach, rozmawia\u0142a a przede wszystkim potrafi\u0142a s\u0142ucha\u0107. Mia\u0142a niezwyk\u0142y dar znajdowania wsp\u00f3lnego j\u0119zyka ze wszystkimi, tak jak gdyby nie istnia\u0142a r\u00f3\u017cnica wieku, interesowa\u0142a si\u0119 wszystkim, co by\u0142o wa\u017cne dla m\u0142odych ludzi, pod\u0105\u017ca\u0142a za ich potrzebami i mo\u017ce w\u0142a\u015bnie dla tego tak bardzo do niej lgn\u0119li.<\/p>\n
Niewysoka osoba, cz\u0119sto id\u0105ca szybkim krokiem w harcerskim mundurze, otoczona dzie\u0107mi i m\u0142odzie\u017c\u0105, by\u0142a postaci\u0105 wielk\u0105 o sercu otwartym dla wszystkich. Elu, nie tylko wychowa\u0142a\u015b wspania\u0142ych harcerskich instruktor\u00f3w, ale pomog\u0142a\u015b wielu m\u0142odym ludziom, kt\u00f3rzy niejednokrotnie tylko do Ciebie mogli si\u0119 zwr\u00f3ci\u0107, Ty by\u0142a\u015b dla nich jedynym oparciem. Uda\u0142o Ci si\u0119 sprosta\u0107 wyzwaniu Baden – Powella – zostawiasz ten \u015bwiat lepszym!<\/p>\n
B\u0119dziemy pami\u0119ta\u0107 Tw\u00f3j u\u015bmiech, poczucie humoru, dystans do siebie, ci\u0105gn\u0105ce si\u0119 godzinami rozmowy w Rogalinku i Ciebie z kubkiem herbaty w d\u0142oniach. Tylko \u017cal nam, \u017ce tak szybko postanowi\u0142a\u015b rozpocz\u0105\u0107 wieczn\u0105 wart\u0119. W harcerskim mundurze by\u0107 mo\u017ce tylko zmieni\u0142a\u015b miejsce s\u0142u\u017cby i na niebieskiej polanie rozpalasz kolejne harcerskie ognisko. W harcerskim kr\u0119gu b\u0119dziesz sta\u0142a zawsze z nami. Nam pozostaje czuwa\u0107, jeste\u015bmy dumni, \u017ce mogli\u015bmy fragment naszej harcerskiej ksi\u0119gi \u017cycia dzieli\u0107 z Tob\u0105.<\/p>\n
Czuwaj! Druhno Elu! \u201eJu\u017c do odwrotu g\u0142os tr\u0105bki wzywa\u201d<\/p>\n
hm. Beata Tylewska – Nowak<\/p>\n
Zmar\u0142a we wtorek 6 pa\u017adziernika 2015 roku. Zosta\u0142a pochowana na cmentarzu parafialnym na G\u00f3rczynie w sobot\u0119, 10 pa\u017adziernika 2015.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wspomnienie o phm El\u017cbiecie Zakrzewicz, \u017bycie ludzkie mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 do ksi\u0119gi sk\u0142adaj\u0105cej si\u0119 z wielu rozdzia\u0142\u00f3w. W imieniu zuch\u00f3w, harcerzy i instruktor\u00f3w Hufca ZHP \u201ePIAST\u201d, Pozna\u0144 Stare Miasto oraz harcerskiej braci Chor\u0105gwi Wielkopolskiej Zwi\u0105zku Harcerstwa Polskiego, chcia\u0142abym wspomnie\u0107 zaledwie niewielki fragment, obszernego rozdzia\u0142u \u017cycia druhny podharcmistrzyni El\u017cbiety Zakrzewicz, rozdzia\u0142u, jak wiem bardzo bliskiemu jej sercu […]<\/p>\n","protected":false},"featured_media":852,"template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/ludzie.fundacja-pih.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/product\/851"}],"collection":[{"href":"http:\/\/ludzie.fundacja-pih.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/product"}],"about":[{"href":"http:\/\/ludzie.fundacja-pih.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/product"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/ludzie.fundacja-pih.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/852"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/ludzie.fundacja-pih.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=851"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}